مصطفى النوراني الاردبيلي

424

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

مناطق ديگر خاور دور از ريشه آن به‌عنوان محرك بادشكن ضدعفونىكننده ، ضد هيجان ، ضد صرع ، براى معالجه داء الرقص و براى رفع ناراحتيهاى اعصاب و در ارتباط با اختلالات زهدان جنگ به كار مىرود . ريشه آن طبق نظر حكماى طب سنتى ايران از نظر طبيعت گرم و خشك است . از نظر خواص باز كننده انسداد و گرفتگىهاى دماغى و معده و كبد است و مقوى دماغ و دهانه معده و كبد سرد و گرم كننده آنها و درخشان كننده رنگ صورت و چهره و مقوى نيروى جنسى است . براى خوشبويى دهان سرفه‌هاى رطوبى ، تنگى نفس ، درد سينه ، خفقان ، قى ، استسقا ، يرقان و درد طحال مفيد است . « 2 » سنبل الطيب اعصاب را آرامش مىدهد ، مقوى معدى و جگر هست ، شستن چشم با جوشانده آن سرخى چشم را از بين مىبرد ، التيام بخش زخم و ضد سرگيجه بوده ، ضعف قلب را درمان مىكند . ضد صرع ، هيسترى و ضد تشنج مىباشد . اشتهاآور است ، سنبل الطيب بازكننده و مقوى دهانه معده و جگر است ، ليزى و رطوبت سينه و فضولات دماغى را از بين مىبرد و شكم را جمع مىكند ، در تقويت بينايى مؤثر است ، باعث روييدن مژگان مىشود ، مقدار كمى از ريشه سنبل الطيب رحم را پاك و عقب افتادگى عادت را باز مىكند . بادشكن ، خواب‌آور و ضد كرم مىباشد . سرگيجه ، سردرد يك طرفه ، اضطراب ، حالات ماليخوليايى ، اختلالات زمان يائسگى ، سكسكه‌هايى مداوم و خلاصه بيماريى كه منشأ عصبى داشته با خوردن سنبل الطيب تسكين مىيابد . از ريشه اين گياه در طب استفاده مىشود و داراى خواص مقوى ، ضد تشنج ، ضد اختلالات عصبى ، انواع تپش قلب ، آسم‌هاى عصبى ، تشنجات معدى ، هيسترى ، صرع ، بيخوابى و . . . مىباشد . « 1 » [ تعريف ] سنبل الطيب : گياهى علفى است كه در كنار مردابها مىرويد . در ناراحتىهاى عصبى و هيسترى ، آرام بخش و ضد تشنج است . در سردردهاى عصبى ، سردردهاى ناشى از استعمال مفرط مشروب و دخانيات ، در اضطرابات و دلهره و بالأخره در اختلالات

--> ( 2 ) - معارف گياهى ، ج 3 ، ص 187 . ( 1 ) - مجموعه طب سنتى و گياهى ، ص 225